[ سوره الشعراء ‹ 26 › : آيات 192 تا 197 ]
وَ إِنَّه لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ ‹ 092 › نَزَلَ بِه الرُّوحُ الأَمِينُ ‹ 093 › عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ‹ 094 › بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ‹ 095 › وَإِنَّه لَفِي زُبُرِ الأَوَّلِينَ ‹ 096 ›
أَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَه عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ ‹ 097 ›
ترجمه :
192 - و اين ( قرآن ) از سوى پروردگار جهانيان نازل شده است .
193 - روح الامين آن را نازل كرده است . . .
194 - بر قلب ( پاك ) تو ، تا ( مردم را ) انذار كنى .
195 - آن را به زبان عربى آشكار نازل كرد .
196 - و توصيف آن در كتب پيشينيان نيز آمده است .
197 - آيا همين نشانه براى آنها كافى نيست ، كه علماى بنى اسرائيل به خوبى از آن آگاهند .
تفسير : عظمت قرآن در كتب پيشين
بعد از بيان هفت داستان از ماجراى انبياى پيشين و درسهاى عبرتانگيزى كه در تاريخ آنها نهفته بود بار ديگر قرآن به همان بحثى بازمىگردد كه سوره با آن