خارجى رأيش محترم است ، اين دليل بر آن نيست كه در احكام كلى شرع بتوان اجتهاد كرد و با مصلحتانديشى ، حكمى وضع يا حكمى را نفى نمود .
سپس دستور ديگرى در ارتباط با فرمانهاى پيامبر اسلام ص بيان كرده مىگويد : « دعوت پيامبر ص را در ميان خود مانند دعوت بعضى از شما نسبت به بعضى ديگر تلقى نكنيد » ( * ( لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً ) * ) .
او هنگامى كه شما را براى مساله اى فرا مىخواند حتما يك موضوع مهم الهى و دينى است ، بايد آن را با اهميت تلقى كنيد ، و به طور جدى روى آن بايستيد ، دعوتهاى او را ساده نگيريد كه فرمانش فرمان خدا و دعوتش دعوت پروردگار است .
سپس ادامه مىدهد : « خداوند كسانى را كه از شما براى جدا شدن از برنامههاى مهم پيامبر ص پشت سر ديگران پنهان مىشوند ، و يكى پس از ديگرى فرار مىكنند مىداند » و مىبيند ( * ( قَدْ يَعْلَمُ اللَّه الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً ) * ) .
« اما آنها كه مخالفت فرمان او مىكنند بايد از اين بترسند كه فتنه اى دامنشان را بگيرد ، يا عذاب دردناك به آنها برسد » ( * ( فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِه أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ) * ) .
« يتسللون » از ماده « تسلل » در اصل به معنى بر كندن چيزى است ( مثلا گفته مىشود « سل السيف من الغمد » يعنى شمشير را از غلاف كشيد ) و معمولا به كسانى كه مخفيانه و به طور قاچاقى از جايى مىگريزند ، « متسللون » گفته مىشود .
« لواذا » از « ملاوذه » به معنى استتار است ، و در اينجا به معنى عمل كسانى است كه پشت سر ديگرى خود را پنهان مىكنند يا در پشت ديوارى قرار مىگيرند و به اصطلاح افراد را خواب مىكنند و فرار مىكنند ، اين عملى بوده است كه منافقين به هنگامى كه پيامبر ص مردم را براى جهاد يا امر مهم ديگرى فرا مىخواند انجام مىدادند .
قرآن مجيد مىگويد : اين عمل زشت منافقانه شما اگر از مردم پنهان
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 566
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٦٦