بعضى از مفسران نيز آيه فوق را اشاره به خانه هايى مىدانند كه شخصى در آن ساكن نيست ، انسان به هنگام ورود در آنجا با اين عبارت بر خويشتن سلام مىكند :
السلام علينا من قبل ربنا ( درود بر ما از سوى پروردگار ما ) - يا - السلام علينا و على عباد اللَّه الصالحين ( درود بر ما و بر بندگان صالح خدا ) .
ما فكر مىكنيم منافاتى در ميان اين تفسيرها نباشد ، به هنگام ورود در هر خانه اى بايد سلام كرد ، مؤمنان بر يكديگر ، و اهل منزل بر يكديگر ، و اگر هم كسى نباشد ، سلام كردن بر خويشتن ، چرا كه همه اينها در حقيقت باز گشت به سلام بر خويش دارد .
لذا در حديثى از امام باقر ع مىخوانيم هنگامى كه از تفسير اين آيه سؤال كردند در جواب فرمود :
هو تسليم الرجل على اهل البيت حين يدخل ثم يردون عليه فهو سلامكم على انفسكم :
« منظور سلام كردن انسان بر اهل خانه است ، به هنگامى كه وارد خانه مىشود ، آنها طبعا به او پاسخ مىگويند ، و سلام را به خود او باز مىگردانند و اين است سلام شما بر خودتان ( 1 ) .
و باز از همان امام ع مىخوانيم كه مىفرمود :
اذا دخل الرجل منكم بيته فان كان فيه احد يسلم عليه ، و ان لم يكن فيه احد فليقل السلام علينا من عند ربنا يقول اللَّه عز و جل * ( تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّه مُبارَكَةً طَيِّبَةً ) * :
« هنگامى كه كسى از شما وارد خانه اش مىشود اگر در آنجا كسى باشد بر او سلام كند ، و اگر كسى نباشد بگويد : سلام بر ما از سوى پروردگار ما ، همانگونه كه خداوند در قرآن فرموده : * ( تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اللَّه مُبارَكَةً طَيِّبَةً ) * . ( 2 ) .
هامش
( 1 ) نور الثقلين جلد 3 صفحه 627 .
( 2 ) همان مدرك .