« يا خانههاى عموهايتان » ( * ( أَوْ بُيُوتِ أَعْمامِكُمْ ) * ) .
« يا خانههاى عمه هايتان » ( * ( أَوْ بُيُوتِ عَمَّاتِكُمْ ) * ) .
« يا خانههاى دائيهايتان » ( * ( أَوْ بُيُوتِ أَخْوالِكُمْ ) * ) .
« يا خانههاى خاله هايتان » ( * ( أَوْ بُيُوتِ خالاتِكُمْ ) * ) .
« يا خانه اى كه كليدش در اختيار شما است » ( * ( أَوْ ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَه ) * ) .
« يا خانههاى دوستانتان » ( * ( أَوْ صَدِيقِكُمْ ) * ) .
البته اين حكم شرائط و توضيحاتى دارد كه بعد از پايان تفسير آيه خواهد آمد .
سپس ادامه مىدهد : « بر شما گناهى نيست كه به طور دستجمعى يا جداگانه غذا بخوريد » ( * ( لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتاتاً ) * ) .
گويا جمعى از مسلمانان در آغاز اسلام از غذا خوردن تنهايى ، ابا داشتند و اگر كسى را براى هم غذا شدن نمىيافتند مدتى گرسنه مىماندند ، قرآن به آنها تعليم مىدهد كه غذا خوردن به صورت جمعى و فردى هر دو مجاز است ( 1 ) .
بعضى نيز گفتهاند كه گروهى از عرب مقيد بودند كه غذاى مهمان را به عنوان احترام جداگانه ببرند و خود با او هم غذا نشوند ( مبادا شرمنده يا مقيد گردد ) آيه اين قيدها را از آنها برداشت و تعليم داد كه اين يك سنت ستوده نيست ( 2 ) .
بعضى ديگر گفتهاند كه : جمعى مقيد بودند كه اغنياء با فقيران غذا نخورند ، و فاصله طبقاتى را حتى بر سر سفره حفظ كنند ، قرآن اين سنت غلط و ظالمانه را با عبارت فوق نفى كرد ( 3 ) .
مانعى ندارد كه آيه ناظر به همه اين امور باشد .
سپس به يك دستور اخلاقى ديگر اشاره كرده مىگويد :
« هنگامى كه وارد خانه اى شديد بر خويشتن سلام كنيد ، سلام و تحيتى از
هامش
( 1 و 2 و 3 ) تفسير تبيان ذيل آيه مورد بحث .