آيه بعد يكى از نشانههاى اعراض و روىگردانى آنها را به اين صورت بيان مىكند : « هر ذكر و يادآورى تازه پروردگار كه به سراغ آنها بيايد با شوخى و بازى و لعب به آن گوش فرا مىدهند » ! ( * ( ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوه وَهُمْ يَلْعَبُونَ ) * ) .
هرگز نشده است كه در برابر سوره يا آيه ، و خلاصه سخن بيداركننده اى از ناحيه پروردگار ، به طور جدى با آن برخورد كنند ، ساعتى در آن بينديشند و حد اقل احتمال بدهند كه اين سخن در حيات و سرنوشت آنها اثر دارد آنها نه به حساب الهى فكر مىكنند و نه به هشدارهاى پروردگار .
اصولا يكى از بدبختيهاى افراد جاهل و متكبر و خودخواه اين است كه هميشه نصائح و اندرزهاى خيرانديشان را به شوخى و بازى مىگيرند ، و همين سبب مىشود كه هرگز از خواب غفلت بيدار نشوند ، در حالى كه اگر حتى يك بار به صورت جدى با آن برخورد كنند چه بسا مسير زندگانى آنها در همان لحظه تغيير پيدا مىكند .
كلمه « ذكر » در آيه فوق اشاره به هر سخن بيداركننده است ، و تعبير به « محدث » ( تازه و جديد ) اشاره به اين است كه كتب آسمانى ، يكى پس از ديگرى نازل مىگردد و سورههاى قرآن و آيات آن هر كدام محتواى تازه و نوى دارد ، كه از طرق مختلف براى نفوذ در دلهاى غافلان وارد مىشود ، اما چه سود براى كسانى كه همه اينها را به شوخى مىگيرند .
اصولا گويا آنها از تازهها وحشت دارند ، با همان خرافات قديمى كه از نياكان خود به ارث بردهاند دل خوش كردهاند ، گويى پيمان جاودانه بستهاند كه با هر حقيقت تازه اى مخالفت كنند ، در حالى كه اساس قانون تكامل بر اين است كه هر روز انسان را با مسائل تازه و نوينى مواجه مىسازد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 354
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٥٤