تفسير : ايمان سرچشمه محبوبيت !
در سه آيه فوق كه پايانگر سوره مريم است باز هم سخن از مؤمنان با ايمان و نيز ظالمان و ستمگران بىايمان ، و سخن از قرآن و بشارتها و انذارهاى آنست ، و در حقيقت عصاره اى است از بحثهاى پيشين با نكتههاى تازه .
نخست مىفرمايد : « كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند خداوند رحمان محبت آنان را در دلها مىافكند » ( * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا ) * ) .
بعضى از مفسران اين آيه را مخصوص امير مؤمنان على ع و بعضى شامل همه مؤمنان دانستهاند .
بعضى گفتهاند منظور اين است كه خداوند محبت آنان را در دلهاى دشمنانشان مىافكند ، و اين محبت رشته اى مىشود در گردنشان كه آنها را به سوى ايمان مىكشاند .
بعضى ديگر آن را به معنى محبت مؤمنان نسبت به يكديگر كه باعث قدرت و قوت و وحدت كلمه مىشود دانستهاند .
بعضى آن را اشاره به دوستى مؤمنان نسبت به يكديگر در آخرت دانسته ، و مىگويند آنها آن چنان به يكديگر علاقه پيدا مىكنند كه از ديدار هم برترين شادى و سرور به آنان دست مىدهد .
ولى اگر با وسعت نظر به مفاهيم وسيع آيه بينديشيم خواهيم ديد كه همه اين تفسيرها در مفهوم آيه جمع است بىآنكه با هم تضادى داشته باشند .
و نكته اصلى آن اين است كه : « ايمان و عمل صالح » جاذبه و كشش فوق - العاده اى دارد ، اعتقاد به يگانگى خدا و دعوت پيامبران كه بازتابش در روح و فكر و گفتار و كردار انسان به صورت اخلاق عاليه انسانى ، تقوا و پاكى و درستى