[ سوره مريم ‹ 19 › : آيات 83 تا 87 ]
أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا ‹ 83 › فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ‹ 84 › يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً ‹ 85 › وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً ‹ 86 › لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ‹ 87 ›
ترجمه :
83 - آيا نديدى كه ما شياطين را به سوى كافران فرستاديم تا آنها را شديدا تحريك كنند .
84 - بنا بر اين در باره آنها عجله مكن ما آنها ( و اعمالشان ) را دقيقا شماره خواهيم كرد .
85 - در آن روز كه پرهيزگاران را به سوى خداوند رحمان ( و پاداشهاى او ) راهنمايى مىكنيم .
86 - و مجرمان را ( همچون شتران تشنه كامى كه به سوى آبگاه مىروند ) به جهنم مىرانيم .
87 - آنها هرگز مالك شفاعت نيستند مگر كسى كه نزد خداوند رحمان عهد و پيمانى دارد .
تفسير :
چه كسانى صلاحيت شفاعت دارند ؟
با توجه به بحثى كه در آيات گذشته پيرامون مشركان ذكر شد آيات مورد بحث در حقيقت اشاره به بعضى از علل انحراف آنها و سپس عاقبت و سرانجام شومشان مىكند ، و اين حقيقت را نيز به ثبوت مىرساند كه معبودها نه تنها مايه