سپس قرآن به آنها چنين پاسخ مىگويد : « آيا او از اسرار غيب آگاه شده يا از خدا عهد و پيمانى در اين زمينه گرفته است » ؟ ! ( * ( أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ) * ) .
كسى مىتواند چنين پيشگويى كند و رابطه اى ميان كفر و دارا شدن مال و فرزندان قائل شود كه آگاه بر غيب باشد ، زيرا هيچ رابطه اى ميان اين دو ما نمىبينيم ، و يا عهد و پيمانى از خدا گرفته باشد ، چنين سخنى نيز بىمعنى است .
بعد با لحن قاطع اضافه مىكند : « اين چنين نيست ( هرگز كفر و بىايمانى مايه فزونى مال و فرزند كسى نخواهد شد ) » ما به زودى آنچه را مىگويد ، مىنويسيم « ( * ( كَلَّا سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ ) * ) .
آرى اين سخنان بىپايه كه ممكن است مايه انحراف بعضى از ساده لوحان گردد همه در پرونده اعمال آنها ثبت خواهد شد .
« و ما عذاب خود را بر او مستمر خواهيم داشت » ( عذابهايى پى در پى و يكى بالاى ديگر ) ( * ( وَنَمُدُّ لَه مِنَ الْعَذابِ مَدًّا ) * ) .
اين جمله ممكن است اشاره به عذاب مستمر و جاويدان آخرت بوده باشد ، و نيز ممكن است اشاره به عذابهايى باشد كه بر اثر كفر و بىايمانى در اين دنيا دامنگير آنها مىشود ، اين احتمال نيز قابل ملاحظه است كه اين مال و فرزندان كه مايه غرور و گمراهى است ، خود عذابى است مستمر براى آنها ! .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 128
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٢٨