در روايتى از امام صادق ع در تفسير « * ( إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ) * » چنين ميخوانيم :
از يكى از دوستان خود سؤال فرمود : به عقيده تو منظور پروردگار از اين آيه شمردن چه چيز است ؟ او در پاسخ عرض كرد : عدد روزها ، امام فرمود : پدران و مادران هم حساب روزهاى عمر فرزندان را دارند ،
و لكنه عدد الانفاس :
« منظور شمارش عدد نفسهاست » ! ( 1 ) اين تعبير امام ممكن است اشاره به تفسير اول يا تفسير دوم و يا هر دو تفسير باشد .
به هر حال دقت در محتواى اين آيه انسان را تكان مىدهد ، چرا كه ثابت مىكند همه چيز ما حتى نفسهاى ما روى حساب و تحت شماره است ، و بايد روزى پاسخگوى همه آنها باشيم .
سپس مسير نهايى « متقين » و « مجرمين » را در عباراتى كوتاه و گويا چنين بيان مىكند « همه اين اعمال را براى روزى ذخيره كردهايم كه پرهيزگاران را دستجمعى با عزت و احترام به سوى خداوند رحمان ، به سوى بهشت و پاداشهاى او راهنمايى مىكنيم » ( * ( يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً ) * ) .
« وفد » ( بر وزن وعد ) در اصل به معنى هيئت يا گروهى است كه براى حل مشكلاتشان نزد بزرگان مىروند و مورد احترام و تكريم قرار مىگيرند ، بنا بر اين بطور ضمنى مفهوم احترام را در بردارد و شايد به همين جهت است كه در بعضى از روايات مىخوانيم پرهيزگاران بر مركبهاى راهوارى سوار مىشوند و با احترام فراوان به بهشت مىروند .
امام صادق ع مىفرمايد : على ع تفسير اين آيه را از پيامبر ص جويا شد ( * ( يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً ) * ) فرمود :
يا على الوفد لا يكون
هامش
( 1 ) نور الثقلين جلد 3 صفحه 357 .