آتش را نمىشنوند » .
« اگر ورود در آيه مورد بحث به معنى نزديك شدن باشد نه با كلمه « مبعدون » سازگار است و نه با جمله « لا يَسْمَعُونَ حَسِيسَها » .
پاسخ به يك سؤال [ فلسفه ورود همه در جهنم ]
تنها سؤالى كه در اينجا باقى مىماند اين است كه فلسفه اين كار از نظر حكمت پروردگار چيست ؟ بعلاوه آيا مؤمنان از اين كار آزار و عذابى نمىبينند ؟
پاسخ اين سؤال كه از هر دو جنبه در روايات اسلامى وارد شده است ، با كمى دقت روشن مىشود :
در حقيقت مشاهده دوزخ و عذابهاى آن ، مقدمه اى خواهد بود كه مؤمنان از نعمتهاى خداداد بهشت حد اكثر لذت را ببرند ، چرا كه « قدر عافيت را كسى داند كه به مصيبتى گرفتار آيد » ( و بالاضداد تعرف الاشياء ) در اينجا مؤمنان گرفتار مصيبت نمىشوند ، بلكه تنها صحنه مصيبت را مشاهده مىكنند و همانگونه كه در روايات فوق خوانديم آتش بر آنها سرد و سالم مىشود و نور آنها شعله آتش را تحت الشعاع قرار مىدهد .
بعلاوه آنها چنان سريع و قاطع از آتش مىگذرند كه كمترين اثرى در آنها نمىتواند داشته باشد ، همانگونه كه در حديثى از پيامبر ص نقل شده است كه فرمود :
يرد الناس النار ثم يصدرون باعمالهم فاولهم كلمع البرق ، ثم كمر الريح ، ثم كحضر الفرس ، ثم كالراكب ، ثم كشد الرجل ، ثم كمشيه :
« مردم همگى وارد آتش ( دوزخ ) مىشوند سپس بر حسب اعمالشان از آن بيرون مىآيند ، بعضى همچون برق ، سپس كمتر از آن همچون گذشتن تندباد ، بعضى همچون دويدن شديد اسب ، بعضى همچون سوار معمولى ، بعضى همچون پياده اى كه تند مىرود ، و بعضى همچون كسى كه معمولى راه مىرود » . ( 1 )
هامش
( 1 ) نور الثقلين ج 3 ص 353 .