76 - اما كسانى كه در راه هدايت گام نهادند خداوند بر هدايتشان مىافزايد ، آثار و اعمال صالحى كه ( از انسان ) باقى مىماند در پيشگاه پروردگار تو ثوابش بيشتر و عاقبتش ارزشمندتر است .
تفسير :
به دنبال بحثى كه در آيات قبل ، پيرامون ظالمان بىايمان شد ، در آيات مورد بحث گوشه اى از منطق و سرنوشت آنها را شرح مىدهد .
مىدانيم نخستين گروهى كه به پيامبر اسلام ص ايمان آوردند مستضعفان پاكدلى بودند كه دستشان از مال و منال دنيا تهى بود ، همان گروه محروم و مظلومى كه آئينهاى الهى براى نجات آنان از چنگال ظالمان و ستمگران آمده ، مردان و زنان بلند همت و با ايمانى همچون بلال ، سلمان ، عمار ، خباب ، سميه و امثال آنها .
از آنجا كه معيار ارزش در جامعه جاهلى آن زمان - همچون هر جامعه جاهلى ديگر - همان زر و زيور و پول و مقام و هيات ظاهر بود ، ثروتمندان ستمكار همچون « نضر بن حارث » و امثال وى بر گروه مؤمنان فقير ، فخرفروشى كرده ، مىگفتند : نشانه شخصيت ما با ما است ، و نشانه عدم شخصيت شما همان فقر و محروميتتان است ! .
اين خود دليل بر حقانيت ما و عدم حقانيت شما است ! .
چنان كه قرآن در نخستين آيه مورد بحث مىگويد : « هنگامى كه آيات روشن ما بر آنها خوانده شود كافران مغرور و ستمگر ، به كسانى كه ايمان آوردهاند مىگويند كداميك از دو گروه ما و شما جايگاهش بهتر ، جلسات انس و مشورتش زيباتر ، و بذل و بخشش او بيشتر است » ؟ ( * ( وَإِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَأَحْسَنُ نَدِيًّا ) * ) .
مخصوصا در روايات اسلامى مىخوانيم كه اين گروه اشرافى و مترف ، زيباترين لباسهايشان را مىپوشيدند و زينت مىكردند ، جلو ياران رسول اللَّه ص راه مىرفتند و نگاه تحقير و تمسخرآميز به آنها مىكردند ، آرى اين است راه و رسم اين طبقه در هر عصر و زمان .