دچار بدبختى شوند .
ضمنا تعبير به « خشينا » ( ترسيديم ) در اينجا به معنى « ناخوش داشتيم » آمده است ، زيرا براى چنين كسى با اين علم و آگاهى و توانايى ، ترس از چنين موضوعاتى وجود نداشته است .
و به تعبير ديگر هدف پرهيز از حادثه ناگوارى است كه انسان روى اصل محبت ، مىخواهد از آن اجتناب ورزد .
اين احتمال نيز وجود دارد كه به معنى « علمنا » ( دانستيم ) بوده باشد چنان كه از ابن عباس نقل شده است يعنى ما مىدانستيم كه اگر او بماند چنين حادثه ناگوارى در آينده براى پدر و مادرش اتفاق مىافتد .
و اما اينكه چگونه ضمير جمع متكلم براى يك فرد آمده است پاسخش روشن مىباشد اين اولين بار نيست كه در قرآن به چنين تعبيرى برخورد مىكنيم هم در قرآن و هم در ساير كلمات زبان عرب و غير عرب ، اشخاص بزرگ گاهى به هنگام سخن گفتن از خويشتن ضمير « جمع » به كار مىبرند ، و اين به خاطر آن است كه آنها معمولا نفراتى در زير دست دارند كه به آنها ماموريت براى انجام كارها مىدهند ، خدا به فرشتگان دستور مىدهد و انسانها به نفرات زير دست خويش .
و بعد اضافه كرد : « ما چنين اراده كرديم كه پروردگارشان فرزندى پاكتر و پرمحبتتر به جاى او به آنها عطا فرمايد » ( * ( فَأَرَدْنا أَنْ يُبْدِلَهُما رَبُّهُما خَيْراً مِنْه زَكاةً وَأَقْرَبَ رُحْماً ) * ) .
تعبير « اردنا » ( ما اراده كرديم ) و همچنين « ربهما » ( پروردگار آن دو ) نيز در اينجا پر معنى است و سر آن را به زودى خواهيم دانست .
« زكات » در اينجا به معنى پاكيزگى و طهارت است ، و مفهوم وسيعى دارد
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 503
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٠٣