چرا كه هيچ چيز سخنان او را دگرگون نمىكند و « در گفتار ( و معلومات ) او تغيير و تبديل راه ندارد » ( * ( لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِه ) * ) .
كلام و علم او همچون علم و كلام بندگان نيست كه هر روز بر اثر كشف و آگاهى تازه اى دستخوش تغيير و تبديل شود ، و به همين جهت صد در صد نتوان بر آن اعتماد نمود .
روى همين جهات « هيچ ملجا و پناهگاهى جز او نمىيابى » ( * ( وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِه مُلْتَحَداً ) * ) .
« ملتحد » از ماده « لحد » ( بر وزن مهد ) به معنى حفره اى است كه از وسط به يكى از دو طرف مايل شده باشد ( همانند لحدى كه براى قبر ميسازند ) و به همين جهت « ملتحد » به جايى گفته مىشود كه انسان تمايل به آن پيدا مىكند ، و سپس به معنى « ملجا و پناهگاه » آمده است .
شايان توجه اينكه دو آيه اخير از چندين راه ، احاطه علمى خداوند را به همه موجودات عالم بيان كرده است :
- نخست مىگويد : غيب آسمانها و زمين از آن او است ، و به همين دليل او از همه آنها آگاه است .
- سپس اضافه مىكند : او چه بينا و چه شنوا است ؟ ! - باز مىگويد : تنها ولى و سرپرست او است ، و او از همه آگاهتر است .
- و نيز اضافه مىكند : هيچكس در حكم او شركت ندارد تا علم و دانش او محدود شود .
- سپس مىفرمايد : در علم و كلام او تغيير و تبديلى پيدا نمىشود تا از ارزش و ثبات آن بكاهد .
- و در آخرين جمله مىگويد : تنها پناهگاه در عالم او است ، و طبعا او از
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 394
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٩٤