البته شايد اين يك قانون كلى نباشد ، ولى در غالب موارد چنين است ، و به هر حال نشان مىدهد كه حتى وجود يك واو در قرآن حساب شده و براى بيان واقعيتى است .
3 - مسجد در كنار آرامگاه
ظاهر تعبير قرآن اين است كه اصحاب كهف سرانجام بدرود حيات گفتند و به خاك سپرده شدند ، و كلمه « عليهم » شاهد اين مدعا است ، سپس علاقه مندان به آنها تصميم گرفتند معبدى در كنار آرامگاه آنان بسازند ، قرآن اين موضوع را در آيات فوق با لحن موافقى آورده است و اين نشان مىدهد كه ساختن معبد به احترام قبور بزرگان دين نه تنها حرام نيست - آن چنان كه وهابيها مىپندارند - بلكه كار خوب و شايسته اى است .
اصولا بناهاى يادبود كه خاطره افراد برجسته و با شخصيت را زنده مىدارد هميشه در ميان مردم جهان بوده و هست ، و يك نوع قدردانى از گذشتگان ، و تشويق براى آيندگان در آن كار نهفته است ، اسلام نه تنها از اين كار نهى نكرده بلكه آن را مجاز شمرده است .
وجود اين گونه بناها يك سند تاريخى بر وجود اين شخصيتها و برنامه و تاريخشان است ، به همين دليل پيامبران و شخصيتهايى كه قبر آنها متروك مانده تاريخ آنها نيز مورد ترديد و استفهام قرار گرفته است .
اين نيز واضح است كه اين گونه بناها كمترين منافاتى با مسئله توحيد و اختصاص پرستش به « اللَّه » ندارد ، زيرا « احترام » ، مطلبى است ، و « عبادت » و پرستش مطلبى ديگر .
البته اين موضوع . بحث فراوانى دارد كه اينجا جاى آن نيست .