[ سوره الكهف ‹ 18 › : آيات 9 تا 12 ]
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً ‹ 9 › إِذْ أَوَى الْفِتْيَةُ إِلَى الْكَهْفِ فَقالُوا رَبَّنا آتِنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنا مِنْ أَمْرِنا رَشَداً ‹ 10 › فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً ‹ 11 › ثُمَّ بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى لِما لَبِثُوا أَمَداً ‹ 12 ›
ترجمه :
9 - آيا گمان كردى اصحاب كهف و رقيم از آيات عجيب ما بودند ؟ ! 10 - زمانى را بخاطر بياور كه اين گروه جوانان به غار پناه بردند ، و گفتند پروردگارا ما را از سوى خودت رحمتى عطا كن ، و راه نجاتى براى ما فراهم ساز ! .
11 - ما ( پرده خواب را ) بر گوششان زديم و سالها در خواب فرو رفتند .
12 - سپس آنها را برانگيختيم تا آشكار گردد كداميك از آن دو گروه بهتر مدت خواب خود را حساب كردهاند .
شان نزول :
مفسران براى آيات فوق شان نزولى نقل كردهاند كه خلاصه اش چنين است :
جمعى از سران قريش ، دو نفر از ياران خود را براى تحقيق در باره دعوت پيامبر اسلام ص به سوى دانشمندان يهود در مدينه فرستادند ، تا ببينند آيا در كتب پيشين چيزى در اين زمينه يافت مىشود ؟