[ سوره الإسراء ‹ 17 › : آيات 110 تا 111 ]
قُلِ ادْعُوا اللَّه أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَه الأَسْماءُ الْحُسْنى وَلا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَلا تُخافِتْ بِها وَابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا ‹ 110 › وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّه الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَه شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَه وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْه تَكْبِيراً ‹ 111 ›
ترجمه :
110 - بگو « اللَّه » را بخوانيد ، يا « رحمن » را ، هر كدام را بخوانيد ( ذات پاكش يكى است و ) براى او نامهاى نيك است ، و نمازت را زياد بلند يا آهسته مخوان و در ميان اين دو راهى ( معتدل ) انتخاب كن .
111 - و بگو ستايش براى خداوندى است كه نه فرزندى براى خود انتخاب كرده ، و نه شريكى در حكومت دارد و نه ولى ( و حامى ) به خاطر ضعف و ذلت ، و او را بسيار بزرگ بشمر .
شان نزول :
مفسران در شان نزول نخستين آيه فوق از « ابن عباس » چنين نقل كردهاند كه پيامبر يك شب در مكه در حال سجده بود و خدا را به نام يا رحمان و يا رحيم مىخواند ، مشركان بهانه جو از فرصت استفاده كرده و گفتند ببينيد اين مرد ( ما را سرزنش مىكند كه چرا چند خدايى هستيم اما ) خودش دو خدا را پرستش مىكند ، در حالى كه مىپندارد موحد است و يك معبود بيشتر ندارد ، آيه فوق نازل شد و به آنها پاسخ گفت ( كه اين اسمهاى متعدد از يك ذات پاك