پيامبر ص باشد تا مشركان بدانند اگر پيامبر ص تسليم پيشنهادهاى جوراجور آنها نمىشود بخاطر آن است كه اين پيشنهادها انگيزه حقجويى ندارد ، بلكه از سر لجاجت و تعصب و عناد است ، همانگونه كه در داستان موسى ع و فرعون نظير آن را مىخوانيم .
3 - منظور از « ارض » در اين آيات كدام سرزمين است ؟ -
در آيات فوق خوانديم كه خداوند به بنى اسرائيل دستور داد كه اكنون كه بر دشمن پيروز شديد در ارض معهود سكونت جوييد ، آيا منظور سرزمين مصر است ( همين كلمه در آيه قبل كه ميگويد فرعون ميخواست آنها را از آن سرزمين بيرون كند به همين معنى آمده و آيات ديگر قرآن نيز ميگويد كه بنى اسرائيل وارث فرعونيان شدند ) .
يا اينكه اشاره به سرزمين مقدس فلسطين است ، زيرا بنى اسرائيل بعد از اين ماجرا به سوى سرزمين فلسطين رفتند و مامور شدند كه در آن وارد شوند .
ولى ما بعيد نمىدانيم هر دو سرزمين منظور بوده باشد ، زيرا بنى اسرائيل به شهادت آيات قرآن وارث زمينهاى فرعونيان شدند و هم مالك سرزمين فلسطين .
4 - آيا كلمه « وعد الآخرة » در آيات فوق به معنى سراى آخرت است ؟
پاسخ اين سؤال ظاهرا مثبت مىباشد ، زيرا جمله « * ( جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً ) * » « ما همه شما را يك جا و بهم پيچيده خواهيم آورد » قرينه بر اين موضوع است .
ولى بعضى از مفسران بزرگ احتمال دادهاند كه تعبير وعد الآخره اشاره به همان چيزى است كه در آغاز اين سوره خوانديم كه خداوند وعده دو پيروزى و شكست را به بنى اسرائيل داده بود و از يكى به « وعد اولى » و از ديگرى به « وعد الآخرة » تعبير نموده ، ولى اين احتمال با توجه به جمله « * ( جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً ) * » بسيار بعيد به نظر مىرسد . ( دقت كنيد )