[ سوره إبراهيم ‹ 14 › : آيات 28 تا 30 ]
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّه كُفْراً وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ ‹ 28 › جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَها وَبِئْسَ الْقَرارُ ‹ 29 › وَجَعَلُوا لِلَّه أَنْداداً لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِه قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصِيرَكُمْ إِلَى النَّارِ ‹ 30 ›
ترجمه :
28 - آيا نديدى كسانى را كه نعمت خدا را به كفران تبديل كردند و جمعيت خود را به دار البوار ( نيستى و نابودى ) كشاندند .
29 - ( دار البوار همان ) جهنم است كه آنها در آتش آن وارد مىشوند و بد قرارگاهى است .
30 - آنها براى خدا شبيهانى قرار دادهاند تا ( مردم را ) از راه او ( منحرف و ) گمراه سازند بگو ( چند روزى ) از زندگى دنيا ( و لذات آن ) بهره گيريد اما سرانجام كار شما به سوى آتش ( دوزخ ) است .
تفسير : سرانجام كفران نعمتها
در اين آيات روى سخن به پيامبر است و در حقيقت ترسيمى از يكى از موارد « شجره خبيثه » در آن به چشم مىخورد .
نخست مىفرمايد : آيا نديدى كسانى را كه نعمت خدا را تبديل به كفران كردند » ( * ( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّه كُفْراً ) * ) .
« و سرانجام قوم خود را به دار البوار و سرزمين هلاكت و نيستى فرستادند » ( * ( وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ ) * ) .
اينها همان ريشههاى شجره خبيثه و رهبران كفر و انحرافند ، نعمتهايى