[ سوره هود ‹ 11 › : آيات 62 تا 65 ]
قالُوا يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هذا أَ تَنْهانا أَنْ نَعْبُدَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا وَإِنَّنا لَفِي شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْه مُرِيبٍ ‹ 62 › قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَآتانِي مِنْه رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّه إِنْ عَصَيْتُه فَما تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ ‹ 63 › وَيا قَوْمِ هذِه ناقَةُ اللَّه لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّه وَلا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ قَرِيبٌ ‹ 64 › فَعَقَرُوها فَقالَ تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ ‹ 65 ›
ترجمه :
62 - گفتند اى صالح ! تو پيش از اين مايه اميد ما بودى ! آيا ما را از پرستش آنچه پدرانمان مىپرستيدند نهى مىكنى ؟ و ما در مورد آنچه ما را به سوى آن دعوت مىكنى در شك و ترديد هستيم .
63 - گفت : اى قوم من ! آيا اگر من دليل آشكارى از پروردگارم داشته باشم و رحمت او به سراغ من آمده باشد ( مىتوانم از ابلاغ رسالت او سرپيچى كنم ) اگر من نافرمانى او كنم چه كسى مىتواند مرا در برابر وى يارى دهد ؟ بنا بر اين ( سخنان ) شما چيزى جز اطمينان به زيانكار بودنتان بر من نمىافزايد .
64 - اى قوم من ! اين ناقه خداوند است كه براى شما دليل و نشانه اى است بگذاريد در زمين خدا به چرا مشغول شود و هيچگونه آزارى به آن نرسانيد كه به زودى عذاب خدا شما را فرو خواهد گرفت .
65 - ( اما ) آنها آن را از پاى در آوردند و او به آنها گفت ( مهلت شما تمام شده ) سه روز در خانه هاتان متمتع گرديد ( و بعد از آن عذاب الهى فرا خواهد رسيد ) اين وعده اى است كه دروغ نخواهد بود .
تفسير :
اكنون ببينيم مخالفان صالح در مقابل منطق زنده و حق طلبانه او چه