« و اين پيروزى و سعادت بزرگى است براى هر كس كه نصيبش شود » ( كَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ) .
و در آخرين آيه روى سخن را به پيامبر ص كه سر سلسله اولياء و دوستان خدا است كرده و به صورت دلدارى و تسلى خاطر به او مىگويد : « سخنان ناموزون مخالفان و مشركان غافل و بى خبر تو را غمگين نكند » ( * ( وَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ) * ) .
« چرا كه تمام عزت و قدرت از آن خدا است » و در برابر اراده حق از دشمنان كارى ساخته نيست ( * ( إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّه جَمِيعاً ) * ) .
او از تمام نقشههاى آنها با خبر است ، « سخنانشان را مىشنود و از اسرار درونشان آگاه است ( * ( هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ) * ) .
در اينجا به دو نكته بايد توجه كرد :
1 - منظور از بشارت در اين آيه چيست ؟
در اينكه بشارتى را كه خداوند در آيات فوق به دوستانش در دنيا و آخرت ارزانى داشته چيست ؟ در ميان مفسران گفتگو است .
بعضى آن را مخصوص به بشارتى دانستهاند كه فرشتگان در آستانه مرگ و انتقال از اين جهان به مؤمنان مىدهد و مىگويند وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ( سجده - 30 ) .
و بعضى ديگر آن را اشاره به وعدههاى پيروزى پروردگار و غلبه بر دشمنان و حكومت در روى زمين ما دام كه مؤمنند و صالحند مىدانند .
در بعضى از روايات اين بشارت به خوابهاى خوش كه مؤمنان مىبينند تفسير شده ولى همانگونه كه گفتيم با توجه به مطلق بودن اين كلمه و الف و لام جنس در