[ سوره يونس ‹ 10 › : آيات 31 تا 33 ]
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَالأَرْضِ أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ وَالأَبْصارَ وَمَنْ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَمَنْ يُدَبِّرُ الأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللَّه فَقُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ ‹ 31 › فَذلِكُمُ اللَّه رَبُّكُمُ الْحَقُّ فَما ذا بَعْدَ الْحَقِّ إِلَّا الضَّلالُ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ‹ 32 › كَذلِكَ حَقَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ عَلَى الَّذِينَ فَسَقُوا أَنَّهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‹ 33 ›
ترجمه :
31 - بگو چه كسى شما را از آسمان و زمين روزى مىدهد و يا چه كسى مالك ( و خالق ) گوش و چشمهاست و چه كسى زنده را از مرده و مرده را از زنده خارج مىسازد و چه كسى امور ( جهان ) را تدبير مىكند ؟ به زودى ( در پاسخ ) مىگويند :
خدا ، بگو پس چرا تقوا پيشه نمىكنيد ( و از خدا نمىترسيد ) ؟ ! 32 - اينچنين است خداوند پروردگار حق شما ، با اينحال بعد از حق جز گمراهى وجود دارد ؟ پس چرا ( از پرستش او ) روى مىگردانيد ؟ ! 33 - اينچنين فرمان پروردگارت بر فاسقان مسلم شده كه آنها ( پس از اينهمه طغيان و گناه ) ايمان نخواهند آورد .
تفسير : [ نشانههاى پروردگار ]
در اين آيات سخن از نشانههاى وجود پروردگار و شايستگى او براى عبوديت است و بحثهاى آيات گذشته را در اين زمينه تعقيب مىكند .
نخست مىفرمايد : به مشركان و بتپرستانى كه در بيراهه سرگردانند « بگو