نيز از همين ريشه است ( براى توضيح بيشتر به جلد پنجم صفحه 183 مراجعه فرمائيد ) .
[ سوره يونس ‹ 10 › : آيه 18 ]
وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّه ما لا يَضُرُّهُمْ وَلا يَنْفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّه قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللَّه بِما لا يَعْلَمُ فِي السَّماواتِ وَلا فِي الأَرْضِ سُبْحانَه وَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ‹ 18 ›
ترجمه :
18 - و غير از خدا چيزهايى را پرستش مىكنند كه نه به آنها زيان مىرساند و نه سودى به آنان مىدهد ، و مىگويند اينان شفيعان ما نزد خدا هستند بگو : آيا خداوند را به چيزى خبر مىدهيد كه در آسمانها و زمين سراغ ندارد ؟ منزه است او ، و برتر است از آن شريكهايى كه قرار مىدهند .
تفسير : معبودهاى بى خاصيت
در اين آيه نيز بحث « توحيد » ، از طريق نفى الوهيت بتها ، تعقيب شده است ، و با دليل روشنى بى ارزش بودن بتها اثبات گرديده : « آنها غير از خدا معبودهايى را مىپرستند كه نه زيانى به آنان مىرساند كه از ترس زيانشان آنها را بپرستند ، و نه سودى مىرساند ، كه به خاطر سودشان مورد ، عبادت قرار دهند » ( * ( وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّه ما لا يَضُرُّهُمْ وَلا يَنْفَعُهُمْ ) * ) .
بديهى است اگر بتها فرضا منشا سود و زيانى بودند ، باز هم شايسته عبوديت نبودند ، ولى قرآن با اين تعبير مىخواهد اين نكته را بفهماند كه بتپرستان كوچكترين بهانه اى براى اين كار ندارند و موجوداتى را مىپرستند كه مطلقا بى خاصيتند و اين بدترين و زشتترين پرستش است .