در اينجا ممكن بود اين سؤال پيش بيايد كه چرا خداوند اين اختلاف را از طريق مجازات سريع مشركان بر نمىچيند ؟ تا بار ديگر همه جامعه انسانى موحد شوند .
قرآن بلافاصله براى پاسخ به اين سؤال اضافه مىكند ، « اگر فرمان سابق الهى دائر بر آزادى بشر در مسير هدايت كه رمز تكامل و پيشرفت او است نبود ، خداوند به زودى در ميان آنها در آنچه اختلاف داشتند داورى مىكرد » ، و مشركان و منحرفان را به كيفر مىرسانيد ( * ( وَلَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيما فِيه يَخْتَلِفُونَ ) * ) .
بنا بر اين ، « كلمه » در آيه فوق اشاره به سنت و فرمان آفرينش دائر به آزادى انسانها است كه از آغاز چنين بوده است ، چه اينكه اگر منحرفان و مشركان بلافاصله مجازات شوند ، ايمان موحدان تقريبا جنبه اضطرارى و اجبارى پيدا مىكند و حتما از روى ترس و وحشت خواهد بود ، و چنين ايمانى نه مايه افتخار است ، و نه دليل بر تكامل ، خداوند اين داورى و كيفر را بيشتر براى سراى ديگر گذاشته است تا نيكوكاران و پاكان آزادانه راه خود را انتخاب كنند .
[ سوره يونس ‹ 10 › : آيه 20 ]
وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْه آيَةٌ مِنْ رَبِّه فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّه فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ‹ 20 ›
ترجمه :
20 - و مىگويند چرا معجزه اى از پروردگارش بر او نازل نمىشود ؟ بگو غيب ( و معجزات ) براى خدا ( و به فرمان او ) است شما در انتظار باشيد من هم با شما در انتظارم ( شما در انتظار معجزات اقتراحى و بهانه جويانه باشيد و من هم در انتظار مجازات شما ! ) .