شريكهايى كه براى او مىسازند « ( * ( سُبْحانَه وَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ) * ) .
( در باره شفاعت به طور مشروح در جلد اول صفحه 163 و جلد دوم صفحه 196 بحث شده است ) .
[ سوره يونس ‹ 10 › : آيه 19 ]
وَ ما كانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً واحِدَةً فَاخْتَلَفُوا وَلَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيما فِيه يَخْتَلِفُونَ ‹ 19 ›
ترجمه :
19 - و ( در آغاز ) همه مردم امت واحدى بودند سپس اختلاف كردند ، و اگر فرمانى از طرف پروردگار تو ( در باره عدم مجازات سريع آنان ) نبود ، در آنچه اختلاف داشتند ميان آنها داورى مىكرد .
تفسير :
اين آيه به تناسب بحثى كه در آيه قبل در زمينه نفى شرك و بت پرستى گذشت اشاره به فطرت توحيدى همه انسانها مىكند و مىگويد : « در آغاز همه افراد بشر امت واحدى بودند » و جز توحيد در ميان آنها آئين ديگرى نبود ( * ( وَما كانَ النَّاسُ إِلَّا أُمَّةً واحِدَةً ) * ) .
اين فطرت توحيدى كه در ابتدا دست نخورده بود با گذشت زمان بر اثر افكار كوتاه و گرايشهاى شيطانى ، دستخوش دگرگونى شد ، گروهى از جاده توحيد منحرف شدند و به شرك روى آوردند و طبعا « جامعه انسانى به دو گروه مختلف تقسيم شد » گروهى موحد و گروهى مشرك ( * ( فَاخْتَلَفُوا ) * ) .
بنا بر اين شرك در واقع يك نوع بدعت و انحراف از فطرت است ، انحرافى كه از مشتى اوهام و پندارهاى بى اساس سرچشمه گرفته است .