بنا بر اين چگونه چنين گناه بزرگى را ممكن است من مرتكب بشوم .
« همچنين كار كسى كه آيات الهى را تكذيب مىكند ، نيز بزرگترين ظلم و ستم است » ( * ( أَوْ كَذَّبَ بِآياتِه ) * ) .
اگر شما از عظمت گناه تكذيب و انكار آيات حق بيخبريد من بى خبر نيستم ، و به هر حال اين كار شما جرم بزرگى است ، و « مجرمان هرگز رستگار نخواهند شد » ( * ( إِنَّه لا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ ) * ) .
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
[ مشركان تقاضا كردند قرآن را عوض كند ! ]
1 - مشركان از پيامبر ص مىخواستند كه يا قرآن را تعويض به كتاب ديگر كند و يا آن را تغيير دهد . فرق ميان اين دو روشن است ، در تقاضاى اول هدفشان اين بود كه اين كتاب به كلى برچيده شود و به جاى آن كتاب ديگرى از سوى پيامبر ص قرار گيرد ، اما در تقاضاى دوم مىخواستند حد اقل آياتى كه مخالف بتهاى آنها بود اصلاح گردد ، تا هيچگونه احساس ناراحتى از اين ناحيه نكنند ! .
و مىبينيم كه قرآن با چه لحن قاطعى به آنها پاسخ مىگويد : كه نه « تبديل » در اختيار پيامبر است ، نه « تغيير » و نه حتى دير و زود شدن وحى .
و براستى چه افكار پست و خامى داشتند ، پيامبرى را مىپرستيدند كه پيرو خرافات و هوسهاى آنها باشد ، نه پيشوا و رهبر و مربى و راهنما ! .
2 - قابل توجه اينكه پيامبر ص در پاسخ دو تقاضاى آنها ، تنها به عدم توانايى بر انجام خواسته دوم قناعت مىكند و مىفرمايد : من نمىتوانم از پيش خود آن را تغيير دهم ، و با اين بيان ، خواسته اول نيز به طريق اولى نفى شده است ، زيرا هنگامى كه تغيير بعضى از آيات از صلاحيت پيامبر ص بيرون باشد ، آيا تعويض مجموع اين كتاب آسمانى ممكن است در اختيار او قرار گيرد ، اين يك