طبقاتى و محروميت گروهى از جامعه به وجود مىآيد با انجام اين فريضه الهى برمىچينى ، و صحنه اجتماع را از اين آلودگيها پاك مىسازى .
و نيز همبستگى اجتماعى و نمو و پيشرفت اقتصادى در سايه اين گونه برنامهها تامين مىگردد .
بنا بر اين حكم زكات هم « پاك كننده فرد و اجتماع » است و هم نمو دهنده بذرهاى فضيلت در افراد ، و هم سبب پيشرفت جامعه ، و اين رساترين تعبيرى است كه در باره زكات مىتوان گفت : از يك سو آلودگيها را مىشويد و از سوى ديگر تكامل آفرين است .
اين احتمال نيز در معنى آيه داده شده كه فاعل « * ( تُطَهِّرُهُمْ ) * » زكات باشد ، و فاعل * ( تُزَكِّيهِمْ ) * پيامبر ص بنا بر اين معنى آيه چنين خواهد بود : زكات آنها را پاك مىكند ، و به وسيله آن تو آنها را پرورش مىدهى ، ولى اظهر اين است كه فاعل در هر دو ، شخص پيامبر ص مىباشد همانگونه كه در آغاز معنى كرديم ، هر چند از نظر نتيجه تفاوت چندانى ميان اين دو تعبير وجود ندارد .
سپس اضافه مىكند « هنگامى كه آنها زكات مىپردازند براى آنها دعا كن و به آنها درود بفرست » ( * ( وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ) * ) .
اين نشان مىدهد كه حتى در برابر انجام وظائف واجب بايد از مردم تشكر و تقدير كرد ، و مخصوصا از طريق معنوى و روانى آنها را تشويق نمود ، لذا در روايات مىخوانيم هنگامى كه مردم زكات خود را خدمت پيامبر ص مىآوردند پيامبر ص با جمله
اللهم صل عليهم
به آنها دعا مىكرد .
بعد اضافه مىكند كه « اين دعا و درود تو مايه آرامش خاطر آنهاست » ( * ( إِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ ) * ) .
چرا كه از پرتو اين دعا رحمت الهى بر دل و جان آنها نازل مىشود ، آن گونه
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 118
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١١٨