ولى بايد توجّه كرد كه اگر پيامبران پيشين ، در اين زمينه به امّتهاى خود نويدها دادهاند ، همانگونه كه خاتم پيامبران صلى الله عليه و آله به امّت خود نويد داده است ، كه اسلام قبل از پايان حيات نوع بشر ، تمام جهان را در برمىگيرد و انسان پس از اينكه شكست نظامهاى وضعى را بيازمايد و از عواقب ناگوار آنها رنج ببرد ، سرانجام ناچار خواهد شد به نظامى كه خداى متعال براى زندگى بشرى وضع نموده روى بياورد ، انسان در سايهء « رهبرى بزرگوار » به اين نعمت نايل خواهد آمد .
رهبرى كه رفتارش پيامبرگونه خواهد بود و اسلام را بهصورت اصلى بهطور كامل اجرا خواهد كرد . اگر پيامبران چنين مژدهاى به امّتهاى خويش دادهاند ، چرا جاى تعجّب ندارد و چرا اين امر از توهّم و خيالبافى به دور است ؟ آيا امكان ندارد كه اين سخن پيامبران به ساير امّتهاى كره زمين رسيده باشد و بعضى از اين امّتها از روى ناآگاهى ، محتواى اصلى آن را تغيير داده و جامهاى گشاده ، از توهّمات و خرافات بر آن پوشانده باشند ؟
امام مهدى
البته بايد گفت : گروهى از مسلمانان كه قائل به ظهور امام مهدىاند ، در اين كژ فهمى خود دست كمى از نوگرايانى كه منكر ظهور وى شدهاند ، ندارند !
آنان گمان مىكنند كه امام مهدى مردى خواهد بود همانند مشايخ و صوفيان قديمى ! و همين كه مردم بشنوند كه او از يك مدرسهء قديمى يا از گوشهء اعتكاف بيرون آمده و تسبيح بهدست ! و ذكر و وِرْدگويان به خلايق اعلام مىنمايد : « اى مردم ! من مهدى هستم ! »
ناگهان علما و مشايخ ، كتاب بهدست بهسويش مىشتابند ! و از روى علائم و نشانههايى كه از او دارند او را شناسايى مىكنند . سپس بيعت عمومى و در پى آن اعلام جهاد خواهد بود ، آنگاه همهء درويشان معتكف در خلوتكدهها و مشايخ بزرگ به يارىاش مىشتابند و زير پرچم او گرد مىآيند ! !
چون جنگ و نبرد آغاز شود ، شمشير براى خير و بركت بهكار مىرود و رفتارهاى