28 . آيا اعتقاد اهل سنت ، مربوط به قرن چهاردهم هجرى است ؟
شيخ ابن محمود در صفحهء نهم مىگويد :
« ولى كسانى كه نسبت به ظهور وى ( مهدى ) تعصّب مىورزند ، چون زمان به درازا كشيده و چهارده قرن گذشته - و احساس من اين است كه زمانى بيش از آنچه گذشته ، تا فرا رسيدن روز بازپسين خواهد گذشت اما وى نخواهد آمد - آنان به تمديد « مدت » پرداختند تا ثابت نمايند كه سخنشان در برابر « سقوط » مقاومت دارد ! از اينرو شروع به تبليغ كردند كه وى ظهور نخواهد كرد مگر در زمان عيسىبنمريم ! اما بايد دانسته شود كه در احاديث موجود در دست آنان - كه ادعا دارند صحيح و متواتر است - و از امام احمد ، ابىداود ، ترمذى و ابن ماجه روايت شده ، از ظهور مهدى بهطور مطلق سخن گفته شده و زمان عيسى در آن ذكر نشده است مگر حديث به نماز ايستادن عيسى پشت سر مهدى كه « ذهبى » و « على قارى » گفتهاند كه ساختگى يعنى دروغ است . پس استدلال به آن نيز ساقط گرديده است ! » .
در اين سخن « ابن محمود » دو اشتباه آشكار وجود دارد :
الف ) ادعاى وى مبنى بر اينكه : « اهل سنت چون زمان به درازا كشيده و چهارده قرن گذشته و مهدى ظاهر نشده ، به تمديد ضربالاجل ظهور وى پرداختند تا ثابت نمايند كه سخنشان در برابر سقوط استقامت دارد . از اينرو شروع به تبليغ كردند كه وى ظهور نخواهد كرد مگر در زمان عيسىبنمريم . . . »
گويى اعتقاد به ظهور وى در زمان عيسىبنمريم در قرن چهاردهم هجرى به وجود آمده است !
ب ) ادعاى وى مبنى بر اينكه حديث نماز گزاردن عيسى پشت سر مهدى ساختگى است و اين سخن را به « ذهبى » و « على قارى » نسبت داده است .
پاسخ اشتباه نخست اين است كه اهل سنت و جماعت در قديم و در زمان ما همواره اعتقاد داشتهاند كه زمان ظهور مهدى به هنگام حضور عيسىبنمريم است و اين اعتقاد از آن زمان كه پيامبر صلى الله عليه و آله اين حديث را فرمودند وجود داشته است و