[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 80 تا 83 ]
وَ حاجَّه قَوْمُه قالَ أَ تُحاجُّونِّي فِي اللَّه وَقَدْ هَدانِ وَلا أَخافُ ما تُشْرِكُونَ بِه إِلَّا أَنْ يَشاءَ رَبِّي شَيْئاً وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ ‹ 80 › وَكَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَكْتُمْ وَلا تَخافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّه ما لَمْ يُنَزِّلْ بِه عَلَيْكُمْ سُلْطاناً فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ‹ 81 › الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ ‹ 82 › وَتِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى قَوْمِه نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ‹ 83 ›
ترجمه :
80 - قوم او ( ابراهيم ) با وى به گفتگو پرداختند ، گفت چرا درباره خدا با من گفتگو مىكنيد در حالى كه خداوند مرا ( با دلايل روشن ) هدايت كرده و من از آنچه شما شريك ( خدا ) قرار مىدهيد نمىترسم ( و به من زيانى نمىرسد ) مگر پروردگارم چيزى را بخواهد ، آگاهى پروردگار من آن چنان وسيع است كه همه چيز را در بر مىگيرد آيا متذكر ( و بيدار ) نمىشويد ؟ ! 81 - چگونه من از بتهاى شما بترسم در حالى كه شما از اين نمىترسيد كه براى خدا شريكى قرار دادهايد كه هيچگونه دليلى درباره آن بر شما نازل نكرده ، ( راست بگوئيد ) كداميك از اين دو جمعيت ( بت پرستان و خدا پرستان ) شايسته تر به امنيت ( از مجازات ) هستند اگر شما مىدانيد .
82 - ( آرى ) آنها كه ايمان آوردند و ايمان خود را با شرك نياميختند امنيت مال آنها است ،