تفسير : بخشنده نعمتها را بشناسيد
روى سخن هم چنان با مشركان است .
و در اين آيات با بيان ديگرى براى بيدار ساختن آنها استدلال شده است ، و روى غريزه دفع ضرر تكيه كرده ، نخست مىگويد : « اگر خداوند نعمتهاى گرانبهايش را همچون گوش و چشم از شما بگيرد ، و بر دلهايتان مهر بگذارد و بطورى كه نتوانيد ميان خوب و بد و حق و باطل تميز دهيد چه كسى جز خدا مىتواند اين نعمتها را به شما باز گرداند » ؟ ! ( * ( قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللَّه سَمْعَكُمْ وَأَبْصارَكُمْ وَخَتَمَ عَلى قُلُوبِكُمْ مَنْ إِله غَيْرُ اللَّه يَأْتِيكُمْ بِه ) * ) .
در حقيقت مشركان نيز قبول داشتند كه خالق و روزى ده خدا است ، و بتها را بعنوان شفاعت در پيشگاه خدا مىپرستيدند قرآن مىگويد شما بجاى اينكه پرستش بتهاى بى ارزش و فاقد همه چيز كنيد چرا مستقيما به در خانه خدا نمىرويد خدايى كه سرچشمه همه نيكيها و بركات است .
علاوه بر اعتقادى كه همه بت پرستان در باره خدا داشتند در اينجا نيز عقل آنها به داورى طلبيده مىشود ، كه بتهايى كه خود نه چشم و نه گوش و نه عقل و نه هوش دارند چگونه مىتوانند اين گونه نعمتها را به ديگران ببخشند ؟ ! سپس مىگويد « ببين چگونه آيات و دلائل را به گونههاى مختلف براى آنها شرح ميدهيم ، ولى باز آنها از حق روى برمىگردانند » ( * ( انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الآياتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ ) * ) .
درباره معنى « ختم » و همچنين علت اينكه « سمع » در آيات قرآن معمولا