بنا بر اين دليلى ندارد كه به آنها پناه بريد ، ولى از آنجا كه خداوند حكيم و رحيم است تنها ستمكاران را مجازات مىكند .
ضمنا از اين تعبير استفاده مىشود كه « ظلم » معنى وسيعى دارد كه انواع شرك و گناهان را شامل مىشود ، بلكه در آيات قرآن شرك به عنوان « ظلم عظيم » معرفى شده است چنان كه « لقمان » به فرزند خود مىگفت لا تُشْرِكْ بِاللَّه إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ : « فرزندم براى خدا شريك قائل مشو كه شرك ظلم بزرگى است » ( سوره لقمان آيه 13 ) .
در آيه بعد به وضع پيامبران الهى اشاره كرده ، مىگويد : « نه تنها بتهاى بيجان كارى از آنها ساخته نيست ، انبياى بزرگ و رهبران الهى نيز كارى جز ابلاغ رسالت ، و بشارت و انذار ، و تشويق و تهديد ندارند ، و هر نعمتى هست به فرمان خدا و از ناحيه او است و آنها هم هر چه بخواهند از او مىخواهند » ( * ( وَما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنْذِرِينَ ) * ) .
احتمال ديگر در پيوند اين آيه با آيات قبل اين است كه در آيات گذشته سخن از تشويقها و تهديدها در ميان بود ، در اين آيه مىگويد اين همان هدفى است كه پيامبران بخاطر آن مبعوث شدند ، كار آنها نيز بشارت و انذار بود .
سپس مىگويد : « راه نجات منحصر در دو چيز است آنها كه ايمان بياورند و خويشتن را اصلاح كنند ( و عمل صالح انجام دهند ) نه ترسى از مجازاتهاى الهى دارند ، و نه غم و اندوهى از اعمال گذشته خود » ( * ( فَمَنْ آمَنَ وَأَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ) * ) .
« و در مقابل ، كسانى كه آيات ما را تكذيب كنند در برابر اين فسق و نافرمانى گرفتار مجازات الهى خواهند شد » ( * ( وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٤٤