[ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 12 تا 13 ]
قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ قُلْ لِلَّه كَتَبَ عَلى نَفْسِه الرَّحْمَةَ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيه الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‹ 12 › وَلَه ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‹ 13 ›
ترجمه :
12 - بگو از آن كيست آنچه در آسمانها و زمين است بگو براى خدا است ، رحمت ( و بخشش ) را بر خود حتم كرده ( و به همين دليل ) همه شما را بطور قطع در روز قيامت كه در آن شك و ترديدى نيست مجتمع خواهد كرد ، تنها كسانى كه سرمايههاى وجود خويش را از دست دادند و گرفتار خسران شدند ايمان نمىآورند .
13 - و براى او است آنچه در شب و روز قرار دارد و او شنوا و دانا است .
تفسير :
در اين آيه بحث با مشركان هم چنان دنبال شده است . در آيات گذشته روى مسئله توحيد و يگانه پرستى تكيه شده بود ، اما در اين آيه روى مسئله معاد تكيه شده و با اشاره به اصل توحيد ، مسئله رستاخيز و معاد از طريق جالبى تعقيب مىگردد ، شكل آيه به صورت سؤال و جواب است گوينده سؤال و جواب هر دو يكى است كه اين خود يك شيوه زيبا در ادبيات است .
استدلال معاد در اينجا از دو مقدمه تشكيل شده است :
1 - نخست مىگويد : « بگو آنچه در آسمانها و زمين است براى كيست ؟ » ( * ( قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * ) و بلافاصله به دنبال آن مىگويد : خودت از زبان فطرت و جان آنها پاسخ بده : « براى خدا » ( * ( قُلْ لِلَّه ) * ) .