[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 116 تا 117 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَلا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّه شَيْئاً وَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ‹ 116 › مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ فِي هذِه الْحَياةِ الدُّنْيا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْه وَما ظَلَمَهُمُ اللَّه وَلكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ‹ 117 ›
ترجمه :
116 - كسانى كه كافر شدند هرگز نمىتوانند در پناه اموال و فرزندانشان از مجازات خدا در امان بمانند و آنها اصحاب دوزخند و جاودانه در آن خواهند ماند .
117 - آنچه آنها در اين زندگى دنيا انفاق مىكنند همانند باد سوزانى است كه به زراعت قومى كه بر خود ستم كردهاند ( و در غير محل يا وقت مناسب كشت نمودهاند ) بوزد و آن را نابود سازد ، خدا به آنها ستم نكرده بلكه آنها خودشان ستم به - خويشتن كردهاند .
تفسير :
* ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَلا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّه شَيْئاً ) * . . .
نقطه مقابل افراد با ايمان و حقجويى كه وصف آنها در آيه قبل آمد افراد بىايمان و ستمگرى هستند كه در اين دو آيه توصيف شدهاند : نخست مىفرمايد :
« آنها كه راه كفر را پيش گرفتند هرگز نمىتوانند در پناه ثروت و فرزندان متعدد خويش از مجازات خدا در امان بمانند » زيرا در روز رستاخيز تنها اعمال پاك و نيات خالص و ايمان صادق به درد مىخورد ، نه امتيازات مادى اين جهان . . . « يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَلا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّه بِقَلْبٍ سَلِيمٍ » :