[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيات 113 تا 115 ]
لَيْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّه آناءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ‹ 113 › يُؤْمِنُونَ بِاللَّه وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَأُولئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ ‹ 114 › وَما يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوه وَاللَّه عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ ‹ 115 ›
ترجمه :
113 - آنها همه يكسان نيستند ، از اهل كتاب جمعيتى هستند كه قيام ( به حق و ايمان ) مىكنند و پيوسته در اوقات شب آيات خدا را مىخوانند در حالى كه سجده مىنمايند .
114 - به خدا و روز ديگر ايمان مىآورند ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و در انجام كارهاى نيك بر يكديگر سبقت مىگيرند و آنها از صالحانند .
115 - و آنچه از اعمال نيك انجام مىدهند هرگز كفران نخواهد شد ( و پاداش شايسته مىبينند ) و خدا از پرهيزكاران آگاه است .
شان نزول
گويند هنگامى كه « عبد اللَّه بن سلام » كه از دانشمندان يهود بود با جمع ديگرى از آنها اسلام آوردند يهوديان و مخصوصا بزرگان آنها از اين حادثه بسيار ناراحت شدند ، و در صدد بر آمدند كه آنها را متهم به شرارت سازند تا در انظار يهوديان ، پست جلوه كنند ، و عمل آنها سرمشقى براى ديگران نشود ، لذا علماى يهود اين شعار را در ميان آنها پخش كردند كه تنها جمعى از اشرار ما به اسلام گرويدهاند ! اگر آنها افراد درستى بودند آئين نياكان خود را ترك نمىگفتند و به -