ضمنا از پاره اى از روايات استفاده مىشود كه ستايش شدگان در اين آيات منحصر به « عبد اللَّه بن سلام » و همراهان او از قوم يهود نبودند ، بلكه چهل تن از مسيحيان نجران و 32 تن از مردم مسيحى حبشه ، و 8 تن از مردم روم كه تا آن روز اسلام را پذيرفته بودند ، مشمول اين آيه مىباشند و تعبير اهل كتاب كه تعبير وسيعى است نيز گواه بر اين مطلب است .
* ( وَما يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوه ) * اين آيه در حقيقت مكمل آيات قبل است ، و مىفرمايد : « اين دسته از اهل كتاب در برابر اعمال نيكى كه انجام مىدهند پاداش شايسته خواهند داشت » ، يعنى هر چند در گذشته مرتكب خلافهايى شده باشند اكنون كه در روش خود تجديد نظر به عمل آوردهاند و در صف متقين و پرهيزگاران قرار گرفتهاند ، نتيجه اعمال نيك خود را خواهند ديد و هرگز از خدا ، ناسپاسى نمىبينند ! .
به كار بردن كلمه « كفر » در اينجا در برابر « شكر » است ، زيرا شكر در اصل به معنى اعتراف به نعمت است و كفر و كفران به معنى انكار آن است يعنى خداوند هيچگاه اعمال نيك آنها را ناديده نخواهد گرفت .
* ( وَاللَّه عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ ) * با اينكه خداوند به همه چيز آگاهى دارد . در اين جمله فرموده است : « خداوند از پرهيزكاران آگاه است » گويا اين تعبير اشاره به آن است كه افراد پرهيزگار با اينكه غالبا در اقليت هستند ، و مخصوصا در ميان يهوديان معاصر پيامبر اقليت ضعيفى را تشكيل مىدادند و طبعا بايد چنين افراد قليلى به چشم نيايند اما از ديده تيزبين علم و دانش بى پايان پروردگار هرگز مخفى نمىمانند ، و خداوند از آنها آگاه است ، و اعمال نيك آنها ، كم باشد يا زياد ، هرگز ضايع نمىشود .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 57
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٧