تفسير باز هم مبارزه با فساد و دعوت به حق
* ( كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ ) * . . . :
در اين آيه بار ديگر مسئله امر به معروف و نهى از منكر و ايمان به خدا مطرح شده است ، و همانطور كه در تفسير آيه 104 گفته شد اين آيه امر به معروف و نهى از منكر را به عنوان يك وظيفه عمومى و همگانى ذكر مىكند ، در حالى كه آيه گذشته يك مرحله خاص از آن را به عنوان يك وظيفه خصوصى و واجب كفايى بيان كرده است ، كه شرح آن را مبسوطا ذكر كرديم .
نكته جالب توجه اينكه در اين آيه مسلمانان به عنوان بهترين « امتى » معرفى شده كه براى خدمت به جامعه انسانى بسيج گرديده است ، و دليل بهترين امت بودن آنها اين ذكر شده كه « امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و ايمان به خدا دارند » و اين خود مىرساند كه اصلاح جامعه بشرى بدون ايمان و دعوت به حق و مبارزه با فساد ممكن نيست ، و ضمنا از آن استفاده مىشود كه اين دو وظيفه بزرگ با وسعتى كه در اسلام دارد در آئينهاى پيشين نبوده است .
اما چرا اين امت بهترين امتها بايد باشد آن نيز روشن است زيرا آنها داراى آخرين اديان آسمانى هستند و آخرين دين روى حساب تكامل كاملترين آنها است .
در آيه فوق به دو نكته ديگر بايد توجه نمود ، نخست اينكه « كنتم » ( بوديد ) به صورت فعل ماضى ذكر شده يعنى شما در گذشته بهترين امت بوديد ، در باره مفهوم اين جمله گرچه مفسران احتمالات زيادى دادهاند ولى بيشتر به نظر مىرسد كه تعبير به فعل ماضى براى تاكيد است ، و نظير آن در قرآن مجيد فراوان است كه موضوعات مسلم در شكل فعل ماضى ذكر مىشود و آن را يك واقعيت انجام يافته معرفى مىكند .