ديگر اينكه در اينجا امر به معروف و نهى از منكر بر ايمان به خدا مقدم داشته شده و اين نشانه اهميت و عظمت اين دو فريضه بزرگ الهى است ، به علاوه انجام اين دو فريضه ضامن گسترش ايمان و اجراى همه قوانين فردى و اجتماعى مىباشد و ضامن اجرا عملا بر خود قانون مقدم است .
از همه گذشته اگر اين دو وظيفه اجرا نگردد ريشههاى ايمان در دلها نيز سست مىگردد ، و پايههاى آن فرو مىريزد ، و به همين جهات بر ايمان مقدم داشته شده است .
از اين بيان نيز روشن مىشود مسلمانان تا زمانى يك « امت ممتاز » محسوب مىگردند كه دعوت به سوى نيكيها و مبارزه با فساد را فراموش نكنند ، و آن روز كه اين دو وظيفه فراموش شد نه بهترين امتند و نه به سود جامعه بشريت خواهند بود .
ضمنا بايد توجه داشت كه مخاطب در اين آيه عموم مسلمانان هستند ، همانطور كه ساير خطابات قرآن چنين است ، و اينكه بعضى احتمال دادهاند كه مخصوص مهاجران يا مسلمانان نخستين باشد هيچگونه دليلى ندارد .
* ( وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتابِ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ ) * .
سپس اشاره مىكند كه مذهبى به اين روشنى و قوانينى با اين عظمت منافعش براى هيچ كس قابل انكار نيست ، بنا بر اين « اگر اهل كتاب ( يهود و نصارى ) ايمان بياورند بسود خودشان است ، اما متاسفانه تنها اقليتى از آنها پشت پا به تعصبهاى جاهلانه زدهاند و اسلام را با آغوش باز پذيرفتهاند در حالى كه اكثريت آنها از تحت فرمان پروردگار خارج شده » و حتى بشاراتى كه در باره پيامبر در كتب آنها بوده ناديده انگاشته و بر كفر و عصبيت خود هم چنان باقى ماندهاند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 49
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٩