[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 56 تا 57 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّه كانَ عَزِيزاً حَكِيماً ‹ 56 › وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً لَهُمْ فِيها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلِيلًا ‹ 57 ›
ترجمه :
56 - كسانى كه به آيات ما كافر شدند به زودى آنها را در آتشى وارد مىكنيم كه هر گاه پوستهاى تن آنها ( در آن ) بريان گردد ( و بسوزد ) پوستهاى ديگرى به جاى آن قرار مىدهيم تا كيفر را بچشند ، خداوند توانا و حكيم است ( و روى حساب كيفر مىدهد ) .
57 - و آنها كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند به زودى آنها را در باغهايى از بهشت وارد مىكنيم كه نهرها از زير درختان آن جارى است ، و هميشه در آن خواهند ماند ، و همسرانى پاكيزه براى آنها خواهد بود ، و آنها را در سايه هايى كه قطع نمىشود داخل مىكنيم .
تفسير :
در تعقيب آيات گذشته ، در اين دو آيه سرنوشت افراد با ايمان و بىايمان تشريح شده است ، آيه نخست مىگويد : « كافران را به آتش مىافكنيم و هر زمان پوستهاى تن آنها سوخته شود پوستهاى ديگرى بر آنها مىرويانيم تا به حد كافى مجازات پروردگار را بچشند » .
( * ( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ ) * ) ( 1 )
هامش
( 1 ) - « نصليهم » از ماده « صلى » به معنى در آتش افكندن و به آتش سوختن و يا گرم شدن با آتش است و « نضجت » از ماده « نضج » به معنى بريان شدن است .