نياوردند بلكه در راه پيشرفت آن ايجاد مانع كردند و شعله فروزان آتش دوزخ براى آنها كافى است « ( * ( فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِه وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْه وَكَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً ) * ) .
همچنين كسانى كه به اين كتاب آسمانى كه بر پيامبر اسلام ص نازل گرديده كفر مىورزند نيز به همان سرنوشت گرفتار خواهند شد .
حسدها ، در جنايات
« حسد » كه در فارسى از آن تعبير به « رشك » مىكنيم به معنى آرزوى زوال نعمت از ديگران است ، خواه آن نعمت به حسود برسد يا نرسد ، بنا بر اين كار حسود در ويران كردن و آرزوى ويران شدن متمركز مىشود ، نه اينكه آن سرمايه و نعمت حتما به او منتقل گردد .
حسد سرچشمه بسيارى از نابسامانيهاى اجتماعى است از جمله اينكه :
1 - حسود تمام يا بيشتر نيروها و انرژيهاى بدنى و فكرى خود را كه بايد در راه پيشبرد اهداف اجتماعى به كار برد در مسير نابودى و ويران كردن آنچه هست صرف مىكند ، و ازين رو هم سرمايههاى وجودى خود را از بين برده و هم سرمايههاى اجتماعى را .
2 - حسد انگيزه قسمتى از جنايات دنيا است و اگر عوامل و علل اصلى قتلها ، دزديها ، تجاوزها و مانند آن را بررسى كنيم خواهيم ديد كه قسمت قابل توجهى از آنها از عامل حسد مايه مىگيرد ، و شايد بخاطر همين است كه آن را به شراره اى از آتش تشبيه كردهاند كه مىتواند موجوديت حسود و يا جامعه اى را كه در آن زندگى مىكند به خطر بيندازد .
يكى از دانشمندان مىگويد « حسد و بدخواهى » از خطرناكترين صفات است