از آنچه گفتيم روشن شد كه منظور از « ناس » در * ( أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ ) * پيامبر اسلام و خاندان او است ، زيرا ناس به معنى جمعى از مردم است ، و اطلاق آن بر يك نفر ( تنها شخص پيامبر ) ما دامى كه قرينه اى در كار نباشد جايز نيست ( 1 ) به علاوه كلمه آل ابراهيم ( خاندان ابراهيم ) قرينه ديگرى است كه منظور از ناس ، پيامبر اسلام و خاندان او است ، زيرا از قرينه مقابله ، چنين استفاده مىشود كه ما اگر به خاندان بنى هاشم چنين موقعيتى را داديم تعجب ندارد ، زيرا به خاندان ابراهيم نيز بر اثر شايستگى ، آن همه موقعيت معنوى و مادى بخشيديم .
در روايات متعددى كه در منابع اهل تسنن و شيعه آمده است تصريح شده كه منظور از « ناس » خاندان پيامبر ص مىباشد :
از امام باقر ع در ذيل اين آيه چنين نقل شده است كه فرمود : خداوند در خاندان ابراهيم پيامبران و انبياء و پيشوايان قرار داد ( سپس به يهود خطاب مىكند ) چگونه حاضريد در برابر آن اعتراف كنيد ، اما در باره آل محمد ص انكار مىنمائيد ( 2 ) .
و در روايت ديگرى از امام صادق ع مىخوانيم كه در باره اين آيه سؤال كردند فرمود :
نحن المحسودون
: يعنى مائيم كه در مورد حسد دشمنان قرار گرفتهايم ( 3 ) .
و در تفسير در المنثور از ابن منذر ، و طبرانى از ابن عباس ، نقل شده است كه در باره اين آيه مىگفت : منظور از « ناس » در اين آيه مائيم نه ديگران .
سپس قرآن در آيه بعدى ميگويد : « جمعى از مردم آن زمان به كتاب آسمانى كه بر آل ابراهيم نازل شده بود ايمان آوردند و بعضى ديگر نه تنها ايمان
هامش
( 1 ) - كلمه « ناس » اسم جمع است و ضمير جمع كه در آيه به آن برگشته نيز اين معنى را تاييد مىكند .
2 و 3 - تفسير برهان جلد اول صفحه 376 - و در تفسير روح المعانى نيز حديثى به همين مضمون نقل شده است ( روح المعانى جلد پنجم صفحه 52 )