[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 53 تا 55 ]
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً ‹ 53 › أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّه مِنْ فَضْلِه فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ‹ 54 › فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِه وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْه وَكَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً ‹ 55 ›
ترجمه :
53 - آيا آنها ( يهود ) سهمى در حكومت دارند ( كه بخواهند چنين قضاوتى كنند ؟ ) در حالى كه اگر چنين بود به مردم هيچ حقى نمىدادند ( و همه چيز را در انحصار خود مىگرفتند ) .
54 - با اينكه به مردم ( پيامبر و خاندانش ) در برابر آنچه خدا از فضلش به آنها بخشيده ، حسد مىورزند ( چرا حسد مىورزند ) با اينكه به آل ابراهيم ( كه يهود از خاندان او هستند ) كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيار آنها قرار داديم .
55 - ولى جمعى از آنها به آن ايمان آوردند و جمعى ايجاد مانع در راه آن نمودند و شعله فروزان آتش دوزخ براى آنها كافى است .
تفسير :
در تفسير دو آيه گذشته گفته شد كه يهود به خاطر جلب توجه بتپرستان مكه گواهى دادند كه بتپرستى قريش از خداپرستى مسلمانان بهتر است ! و حتى خود آنان در مقابل بتها سجده كردند ! ، در اين آيات اين نكته يادآورى شده كه قضاوت آنان به دو دليل فاقد ارزش و اعتبار است :
1 - آنها ( يهود ) از نظر موقعيت اجتماعى ، آن ارزش را ندارند كه بتوانند بين افراد قضاوت و حكومت كنند و هرگز مردم حق حكومت و قضاوت در ميان خود را به آنها واگذار نكردهاند تا آنها بتوانند دست به چنين كارى بزنند ( * ( أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ ) * ) .