[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 41 تا 42 ]
فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً ‹ 41 › يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَعَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الأَرْضُ وَلا يَكْتُمُونَ اللَّه حَدِيثاً ‹ 42 ›
ترجمه :
41 - حال آنها چگونه است ، آن روز كه براى هر امتى گواهى بر اعمالشان مىطلبيم و ترا گواه اينها قرار خواهيم داد .
42 - در آن روز آنها كه كافر شدند و با پيامبر ( ص ) به مخالفت برخاستند آرزو مىكنند كه اى كاش ( خاك بودند و ) خاك آنها نيز با زمينهاى اطراف يكسان مىشد ( و بطور كلى محو و فراموش مىشدند ) و در آن روز ( با آن همه گواهان ) سخنى را نمىتوانند از خدا پنهان كنند .
تفسير : [ شهود و گواهان رستاخيز ]
* ( فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ ) * در تعقيب آيات گذشته كه در مورد مجازاتها و پاداشهاى بدكاران و نيكوكاران بود اين آيه اشاره به مسئله شهود و گواهان رستاخيز كرده و مىگويد : « حال اين افراد چگونه خواهد بود آن روز كه براى هر امتى گواهى بر اعمال آنها مىآوريم و ترا گواه اينها قرار خواهيم داد » و به اين ترتيب علاوه بر گواهى اعضاى پيكر آدمى ، و گواهى زمينى كه بر آن زيست كرده ، و گواهى فرشتگان خدا بر اعمال او ، هر پيامبرى نيز گواه اعمال امت خويش است ، و پيامبر اسلام ( ص ) كه آخرين و بزرگترين پيامبر الهى است نيز گواه بر امت خود مىباشد و بدكاران با وجود اين همه گواه چگونه مىتوانند حقيقتى را انكار كنند و خود را از كيفر اعمال خويش دور دارند .
نظير اين مضمون در چند آيه ديگر قرآن نيز هست از جمله آيه 143 بقره ،