اين آيه در حقيقت به افراد بىايمان و بخيل كه حال آنها در آيات قبل گذشت مىگويد : « اين مجازاتهايى كه دامنگير شما مىشود محصول اعمال شما است و از ناحيه خدا هيچ ستمى نخواهد شد و به عكس اگر بجاى بخل و كفر ، راه خدا را پيش مىگرفتيد ، و انتخاب مىكرديد ، از پاداشهاى مضاعف و عظيم او برخوردار مىشديد .
ضمنا بايد توجه داشت كه « ضعف » و « مضاعف » در لغت عرب به معناى چيزى است كه معادل آن يا چند برابر آن را ، بر آن بيفزايد و بنا بر اين آيه فوق با آياتى كه مىگويد : پاداش انفاق گاهى به ده برابر و گاهى به هفتصد برابر يا بيشتر مىرسد ، هيچگونه منافاتى ندارد ، و در هر صورت حكايت از لطف خداوند نسبت به بندگان است كه گناهانشان را بيش از مقدارى كه انجام دادهاند كيفر نمىدهد ، اما به حسنات آنها به مراتب بيش از آنچه انجام دادهاند پاداش مىدهد .
اما دليل بر اينكه چرا خداوند ظلم نمىكند روشن است زيرا ظلم و ستم معمولا يا بر اثر جهل است و يا احتياج و يا كمبودهاى روانى ، كسى كه نسبت به همه چيز و همه كس عالم و از همه بىنياز و هيچ كمبودى در ذات مقدس او نيست ، ظلم كردن در باره او ممكن نيست نه اينكه نمىتواند ظلم كند و نه اينكه ظلم و ستم در مورد او متصور نباشد ( آن چنان كه طايفه اشاعره تصور كردهاند ) بلكه در عين توانايى به - خاطر اينكه حكيم و عالم است از ظلم كردن ، خوددارى مىنمايد و هر چيز را در جاى خود در اين جهان پهناور هستى قرار مىدهد ، و با هر كس طبق شايستگى و اعمالش رفتار مىكند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 390
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٩٠