رساندن و يا تازيانه زدن ، و هيچ دليلى نداريم كه حكم آيه مورد بحث نسخ شده باشد .
* ( فَإِنْ تابا وَأَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّه كانَ تَوَّاباً رَحِيماً ) * .
در پايان آيه اشاره به مسئله توبه و عفو و بخشش از اين گونه گناهكاران كرده ، و مىفرمايد : « اگر آنها براستى توبه كنند و خود را اصلاح نمايند و به - جبران گذشته بپردازند ، از مجازات آنها صرفنظر كنيد ، زيرا خداوند توبه پذير و مهربان است » .
اين دستور در حقيقت راه بازگشت را به روى اين گونه خطاكاران گشوده است كه در صورت توبه و اصلاح ، جامعه اسلامى آنها را با آغوش باز مىپذيرد و به صورت يك عنصر طرد شده اجتماع نخواهند بود .
ولى البته ( همانطور كه در كتب فقهى آمده ) توبه در صورتى صحيح است كه قبل از ثبوت جرم در دادگاه اسلامى ، و اقامه شهود ، و صدور حكم دادگاه اسلام ، انجام يافته باشد ، و الا توبه اى كه بعد از صدور حكم باشد هيچگونه تاثيرى نخواهد داشت .
از اين حكم ضمنا استفاده مىشود كه هرگز نبايد افرادى را كه توبه كردهاند در برابر گناهان سابق مورد ملامت قرار داد ، جايى كه حكم مجازات و حد شرعى ، با توبه ساقط بشود بطريق اولى بايد مردم از گذشته آنها چشم بپوشند ، همچنين كسانى كه اين حد در باره آنها جارى مىشود و بعد از آن توبه مىكنند بايد مشمول گذشت مسلمانان بوده باشند .
روش سهل و ممتنع قوانين كيفرى اسلام
گاه و بى گاه به مناسبتهاى مىپرسند : چرا اسلام قوانين جزائى و كيفرى سخت و طاقتفرسايى مقرر نموده ، مثلا در برابر يك بار آلوده شدن به زناى محصنه