[ سوره النساء ‹ 4 › : آيات 17 تا 18 ]
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّه لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّه عَلَيْهِمْ وَكانَ اللَّه عَلِيماً حَكِيماً ‹ 17 › وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الآنَ وَلا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ‹ 18 ›
ترجمه :
17 - توبه تنها براى كسانى است كه كار بدى را از روى جهالت انجام مىدهند و سپس به زودى توبه مىكنند ، خداوند توبه چنين اشخاصى را مىپذيرد و خدا دانا و حكيم است .
18 - و براى كسانى كه كارهاى بد را انجام مىدهند و هنگامى كه مرگ يكى از آنها فرا برسد مىگويد الان توبه كردم ، توبه نيست و نه براى كسانى كه در حال كفر از دنيا مىروند ، اينها كسانى هستند كه عذاب دردناكى براى آنها فراهم كردهايم .
تفسير : شرائط پذيرش توبه
* ( إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّه لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ) * در آيه گذشته مسئله سقوط حد و مجازات مرتكبين اعمال منافى عفت ، در پرتو توبه صريحا بيان شد و در ذيل آن با جمله * ( إِنَّ اللَّه كانَ تَوَّاباً رَحِيماً ) * « خداوند توبه بندگان را بسيار مىپذيرد و نسبت به آنها رحيم است » اشاره به پذيرش توبه