همانطور كه غالب مفسران از آيه شريفه فهميدهاند ، آيه اشاره به مجازات زنان شوهردارى است كه آلوده « فحشاء » مىشوند ، و مىگويد : « اگر همسران شما آلوده به » زنا « شدند ، چهار نفر را به عنوان شهود بر اين كار دعوت كنيد ، اگر چهار نفر به اين موضوع گواهى دادند ، آنها را در خانهها محبوس سازيد ، تا مرگ آنها فرا رسد .
دليل بر اينكه آيه فوق اشاره به « زناى محصنه » مىكند ، علاوه بر قرينه اى كه در آيه بعد است ، تعبير به « * ( مِنْ نِسائِكُمْ ) * » ( از همسرانتان ) مىباشد ، زيرا اين تعبير در مورد همسران در قرآن مكرر وارد شده است ، بنا بر اين مجازات عمل منافى عفت براى زنان شوهردار در اين آيه « حبس ابد » تعيين شده است .
ولى بلا فاصله مىگويد : « * ( أَوْ يَجْعَلَ اللَّه لَهُنَّ سَبِيلًا ) * » ( و يا اينكه خداوند راهى براى آنها قرار بدهد ) بنا بر اين بايد مجازات حبس در باره آنها ادامه يابد ، تا مرگ آنها فرا رسد ، و يا اينكه قانون جديدى از طرف خداوند براى آنها معين شود .
از اين تعبير استفاده مىشود كه اين حكم ، يك حكم موقت بوده ، و از همان آغاز اعلام شده است كه در آينده ( پس از آماده شدن محيط و افكار ) حكم جديدى در باره آنها نازل خواهد شد ، و در آن موقع زنانى كه مشمول اين قانون شدهاند ، و هنوز در قيد حيات هستند ، طبعا از زندان آزاد خواهند شد ، و مجازات ديگرى نيز در مورد آنها عملى نخواهد گرديد ، آزادى آنها از زندان بخاطر الغاى حكم سابق است ، و اما عدم اجراى مجازات جديد در باره آنها بخاطر اين است كه قانون مجازات شامل مواردى كه قبل از آمدن قانون انجام يافته نمىگردد ، و به اين ترتيب قانون آينده هر چه باشد راهى براى نجات اين زندانيان است ، ولى البته اين قانون جديد شامل حال تمام كسانى كه در آينده مرتكب مىشوند خواهد بود ( دقت كنيد ) .
و اما اينكه بعضى احتمال دادهاند كه منظور از جمله « * ( أَوْ يَجْعَلَ اللَّه لَهُنَّ
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 307
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠٧