گرچه در اين آيه تصريحى به زناى « غير محصنه » نشده ، ولى از آنجا كه اين آيه دنبال آيه گذشته آمده ، و مجازاتى كه براى زنا در اين آيه ذكر شده با مجازات آيه گذشته تفاوت دارد ، و از آن خفيفتر است استفاده مىشود كه اين حكم در باره آن دسته از مرتكبين زنا است ، كه در آيه قبل داخل نبودهاند ، و از آنجا كه آيه قبل با قرينه اى كه اشاره شد ، مخصوص « زناى محصنه » است نتيجه مىگيريم ، كه اين آيه حكم « زناى غير محصنه » را بيان مىكند .
اين نكته نيز روشن است كه مجازات مذكور در اين آيه يك مجازات كلى است ، و آيه 2 سوره نور كه حد زنا را يكصد تازيانه براى هر يك از طرفين بيان كرده ، مىتواند ، تفسير و توضيحى براى اين آيه بوده باشد ، و به همين دليل اين حكم نيز نسخ نشده است .
در تفسير « عياشى » از امام صادق ع نيز در ذيل اين آيه نقل شده ، كه فرمود : » يعنى البكر اذا اتت الفاحشة التي اتتها هذه الثيب فاذوهما » يعنى : منظور از اين آيه مرد و زن بىهمسر است ، كه اگر مرتكب عمل منافى عفت شوند ، آنها را بايد آزار داد ( و مجازات كرد ) .
بنا بر آنچه گفتيم كلمه « اللذان » اگر چه تثنيه مذكر است ، منظور از آن ، زن و مرد هر دو مىباشد ، و به اصطلاح از باب « تغليب » است .
جمعى از مفسران احتمال دادهاند كه اين آيه در باره عمل زشت « لواط » بوده باشد ، و آيه قبل را مربوط به « مساحقه » ( همجنسگرايى زنان ) دانستهاند ، ولى با توجه به رجوع ضمير « ياتيانها » به كلمه « فاحشة » كه در آيه قبل آمده است ، استفاده مىشود كه نوع عمل منافى عفت كه در اين آيه آمده ، همانند نوعى است كه در آيه قبل مىباشد ، بنا بر اين يكى را در باره « لواط » و ديگرى را در باره « مساحقه » دانستن ، خلاف ظاهر است ( اگر چه هر دو نوع در يك جنس كلى يعنى هم جنس گرايى مشتركند ) بنا بر اين هر دو آيه در باره « زنا » است .
از اين گذشته مىدانيم كه مجازات « لواط » در اسلام « اعدام » است ، نه آزار
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٠٩