حالى كه در مورد مردان ، با توجه به شرائط آن ، هم منطقى است و هم عملى است .
[ سوره النساء ‹ 4 › : آيه 4 ]
وَ آتُوا النِّساءَ صَدُقاتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَكُمْ عَنْ شَيْءٍ مِنْه نَفْساً فَكُلُوه هَنِيئاً مَرِيئاً ‹ 4 ›
ترجمه :
4 - و مهر زنان را ( به طور كامل ) به عنوان يك بدهى ( يا يك عطيه ) به آنها بپردازيد ، و اگر آنها با رضايت خاطر چيزى از آن را به شما ببخشند آن را حلال و گوارا مصرف كنيد .
تفسير :
« نحلة » در لغت به معنى بدهى و دين آمده ، و به معنى بخشش و عطيه نيز هست ، « راغب » در كتاب مفردات مىگويد : به عقيده من اين كلمه از ريشه « نحل » ( به معنى زنبور عسل ) آمده است زيرا بخشش و عطيه شباهتى به كار زنبوران عسل در دادن عسل دارد .
صدقاتهن جمع صداق به معنى مهر است . آيه فوق به دنبال بحثى كه در آيه گذشته در باره انتخاب همسر بود ، اشاره به يكى از حقوق مسلم زنان مىكند و تاكيد مينمايد كه : « مهر زنان را بطور كامل همانند يك بدهى بپردازيد » يعنى همانطور كه در پرداخت ساير بدهىها مراقب هستيد كه از آن چيزى كم نشود ، در مورد پرداخت مهر نيز بايد همان حال را داشته باشيد ( اين در صورتى است كه « نحلة » را به معنى بدهى بگيريم ) و اگر به معنى عطيه و بخشش باشد تفسير آيه چنين خواهد شد : « مهر را كه يك عطيه الهى است و خدا بخاطر اينكه زن حقوق بيشترى در اجتماع داشته باشد و ضعف نسبى جسمى او از اين راه جبران گردد بطور كامل ادا كنيد » .