اما آنها كه با تربيت و تمرين و آموزش و پرورش خود را تدريجا كنترل مىنمايند و به مقام نفس مطمئنه ( روح آرام شده ) مىرسند نجات يافتگان واقعى محسوب مىشوند ، و احساس امنيت و آرامش مىكنند .
* ( وَمَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ ) * اين جمله ، بحث گذشته را تكميل مىكند و مىگويد : زندگى دنيا تنها يك تمتع و بهره بردارى غرورآميز است . اين زندگى و عوامل سرگرم كننده آن از دور فريبندگى خاصى دارد ، اما بهنگامى كه انسان به آن نائل مىگردد ، و از نزديك آن را لمس مىكند ، معمولا چيزى تو خالى به نظر مىرسد ، و معنى « متاع غرور » نيز چيزى جز اين نيست . .
بعلاوه لذات مادى از دور ، خالص به نظر مىرسند ، اما بهنگامى كه انسان به آن نزديك مىشود مىبيند آلوده با انواع ناراحتىهاست و اين يكى ديگر از فريبندگىهاى جهان ماده است .
همچنين انسان غالبا به فناپذيرى آنها توجه ندارد اما به زودى متوجه مىشود كه چقدر آنها سريع الزوال و فناپذيرند .
البته اين تعبيرات در قرآن و اخبار ، مكرر آمده است و هدف همه آنها يك چيز است و آن اين است كه انسان ، جهان ماده و لذات آن را ، هدف نهايى خود قرار ندهد كه نتيجه اش غرق شدن در انواع جنايات و دور شدن از حقيقت و تكامل انسانى است ، ولى استفاده از جهان ماده و مواهب آن بعنوان يك وسيله براى نيل به تكامل انسانى ، نه تنها نكوهيده نيست بلكه لازم و ضرورى مىباشد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 202
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٠٢