« عزم » در لغت ، به معنى « تصميم محكم » است و گاهى به هر چيز محكم نيز گفته مىشود ، بنا بر اين « * ( مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ ) * » به معنى كارهاى شايسته اى است كه انسان بايد روى آن تصميم بگيرد يا به معنى هر گونه كار محكم و قابل اطمينانى است .
تقارن « صبر » و « تقوى » در آيه گويا اشاره به اين است كه بعضى افراد در عين استقامت و شكيبايى ، زبان به ناشكرى و شكايت باز مىكنند ، ولى مؤمنان واقعى صبر و استقامت را همواره با تقوى مىآميزند ، و از اين امور دورند .
[ سوره آلعمران ‹ 3 › : آيه 187 ]
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّه مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّه لِلنَّاسِ وَلا تَكْتُمُونَه فَنَبَذُوه وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِه ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ ‹ 187 ›
ترجمه :
187 - و ( بخاطر بياوريد ) هنگامى را كه خداوند از اهل كتاب پيمان گرفت كه حتما آن را براى مردم آشكار سازيد و كتمان نكنيد ، اما آنها آن را پشت سر افكندند ، و به بهاى كمى مبادله كردند ، چه بد متاعى خريدند ؟
تفسير :
* ( وَإِذْ أَخَذَ اللَّه مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّه لِلنَّاسِ وَلا تَكْتُمُونَه ) * به دنبال ذكر پاره اى از خلافكاريهاى اهل كتاب ، اين آيه به يكى ديگر از اعمال زشت آنها كه مكتوم ساختن حقايق بوده اشاره مىكند ، و مىگويد : فراموش نكنيد زمانى را كه خداوند از اهل كتاب پيمان گرفت كه آيات كتاب را براى مردم آشكار سازند ، و هرگز آن را كتمان نكنند .
جالب توجه اين كه جمله « لتبيننه » با اينكه با لام قسم و نون تاكيد ثقيله